Daha sıkıcı olanı ise şöyle başlıyor....
Doğduğum gün ailem için şüphesiz önemli bir gün olmuştur. Yinede ben neden hersene o günü kutladığımız çözebilmiş değilim. Doğmak için özel bir çaba sarfetmedim yada benim için büyük bir başarı değildi. İllede birine hediye alınacaksa, o gün beni dünyaya getiren anneme bir hediye vermek gerekir.
Çocukluğum boyunca bana hayal gücümün genişliği; UNUTKANLIK, hayatı yakalamak için hızlanmam ise; SAKARLIK olarak benimsetildi. Toplum, bütün çocuklara yaptığı gibi banada farklı olduğumu unutturdu. Ben dahil herkes sıkıcı ve sıradandı !
Göztepe-Tuzla arasındaki iki saatlik yolu kitap okuyarak değerlendirmeye başladım. Bu değişiklik radikal kararlar almama sebep oldu. İçinde bulunduğum kalıphaneyi daha iyi yönetebileceğimi fark ettim. 40 yaşıma kadar beklemeyi yanlış bulduğum için 2004 yılında ilk ve tek tercihim olan Kalıpçılık Eğitimi bölümüne kayıt oldum.
Site sahipleri haricinde hiç tıklayanı olmayan Google reklamları sayesinde dış ticareti tanıdım ve sevdim. 2008 krizinin etkileri çalışmalarımı yavaşlatsada projelerimin sayısını arttırdı. Kriz, yedek alma işleminin sadece bilgisayarda değil hayatta da önemli olduğunu öğretti.
Şu anda projelerimi hayata geçirmek için mücadele ediyorum. Eğitimden web projelerine, işletmeden reklam ve pazarlama stratejilerine kadar kağıt üzerinde bir çok fikre sahibim ve hiç bir hayal avcısının onları çalmasına izin vermiyorum !
© Telifhakkı 2008, MooNStaR